Zygmunt Kazimierz Karasiński
Biografia
Zygmunt Kazimierz Karasiński urodził się 2 marca 1892 roku w Leżajsku, w rodzinie Franciszka (kupca) i Antoniny z domu Tanasiewicz. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1910-1913, a następnie kształcił się w Wiedniu na Wydziale Leśnictwa w Wyższej Szkole Uprawy Ziemi. Był członkiem Drużyn Bartoszowych i Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół".
W lipcu 1914 roku został wcielony do armii austriackiej i przydzielony do 7 pułku artylerii górskiej. W latach 1916-1918 awansował odpowiednio na podporucznika i porucznika. W październiku 1918 roku zorganizował w Leżajsku oddział ochotników, z którym rozbrajał formacje zaborcy i 1 listopada ogłosił przejęcie miasta przez władze polskie. Następnie dołączył do grupy "San" w Przemyślu, biorąc udział w wojnie polsko-ukraińskiej, w tym w odsieczy Lwowa.
W wojnie polsko-bolszewickiej dowodził baterią w 1 pułku artylerii górskiej, szczególnie wyróżniając się w walkach nad Bugiem. Za czyny bojowe otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Po wojnie kontynuował służbę w artylerii, awansując na kolejne stopnie: majora (1924), podpułkownika (1931) i pułkownika (1938). Pełnił funkcje dowódcze w 31 pułku artylerii lekkiej w Toruniu oraz w 6 dywizjonie artylerii konnej.
Podczas kampanii wrześniowej dowodził artylerią dywizyjną 14 Dywizji Piechoty, biorąc udział w bitwie nad Bzurą, gdzie dostał się do niewoli. Przebywał w oflagach w Hohnsteinie i Woldenbergu do maja 1945 roku. Po powrocie do Polski pracował w Rybnickim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego. Zmarł 7 kwietnia 1972 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.