Marian Nowiński

Botanik, historyk rolnictwa i ogrodnictwa
11.02.1897 24.07.1977 Leżajsk

Biografia

Marian Nowiński urodził się 11 lutego 1897 roku w Leżajsku, w rodzinie Bronisława i Zofii z Dolińskich. Ukończył szkołę powszechną w rodzinnym mieście, a następnie gimnazjum w Rzeszowie. W latach 1915-1921 studiował nauki rolnicze i przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1919 roku został asystentem prof. Kazimierza Roupperta. Doktorat z botaniki uzyskał w 1921 roku, a także tytuł inżyniera leśnictwa.

Po studiach, w latach 1921-1944, zarządzał rodzinnym majątkiem w Tryńczy, jednocześnie prowadząc badania nad florą Puszczy Sandomierskiej. Współpracował z prof. Władysławem Szaferem i działał w towarzystwach naukowych, m.in. Polskim Towarzystwie Botanicznym. Był aktywnym działaczem społecznym, angażując się w prace kółek rolniczych i spółdzielni.

Po II wojnie światowej pracował na Dolnym Śląsku, a od 1947 roku w Poznaniu, gdzie skupił się na problematyce chwastów. W latach 1950-1960 prowadził badania w Instytucie Roślin Leczniczych, a następnie kierował Katedrą Botaniki w Wyższej Szkole Rolniczej. Przeszedł na emeryturę w 1967 roku.

Był autorem 73 książek, w tym podręczników i monografii historycznych. Zmarł 24 lipca 1977 roku w Poznaniu i spoczywa na Cmentarzu Junikowskim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Wypromowanie 8 doktorów nauk
Opublikowanie 137 prac naukowych, w tym 10 podręczników
Stworzenie monografii 'Dzieje upraw i roślin uprawnych'
Kierowanie Zakładem Botaniki Stosowanej i Aklimatyzacji w Instytucie Roślin Leczniczych
Badania nad roślinnością Puszczy Sandomierskiej

Ciekawostki

W 1921 roku wsparł ratowanie Zamku Królewskiego na Wawelu
Jego żoną była Zofia Surzycka, córka Stefana Surzyckiego
Redagował kwartalnik naukowy 'Biuletyn Instytutu Roślin Leczniczych'

Udostępnij