Marian Nowiński
Biografia
Marian Nowiński urodził się 11 lutego 1897 roku w Leżajsku, w rodzinie Bronisława i Zofii z Dolińskich. Ukończył szkołę powszechną w rodzinnym mieście, a następnie gimnazjum w Rzeszowie. W latach 1915-1921 studiował nauki rolnicze i przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1919 roku został asystentem prof. Kazimierza Roupperta. Doktorat z botaniki uzyskał w 1921 roku, a także tytuł inżyniera leśnictwa.
Po studiach, w latach 1921-1944, zarządzał rodzinnym majątkiem w Tryńczy, jednocześnie prowadząc badania nad florą Puszczy Sandomierskiej. Współpracował z prof. Władysławem Szaferem i działał w towarzystwach naukowych, m.in. Polskim Towarzystwie Botanicznym. Był aktywnym działaczem społecznym, angażując się w prace kółek rolniczych i spółdzielni.
Po II wojnie światowej pracował na Dolnym Śląsku, a od 1947 roku w Poznaniu, gdzie skupił się na problematyce chwastów. W latach 1950-1960 prowadził badania w Instytucie Roślin Leczniczych, a następnie kierował Katedrą Botaniki w Wyższej Szkole Rolniczej. Przeszedł na emeryturę w 1967 roku.
Był autorem 73 książek, w tym podręczników i monografii historycznych. Zmarł 24 lipca 1977 roku w Poznaniu i spoczywa na Cmentarzu Junikowskim.