Ludwik Więcław
Biografia
Ludwik Więcław, ps. „Kłos”, „Mariusz”, „Śląski”, urodził się w 1908 roku w Leżajsku. Naukę, z powodu trudnej sytuacji materialnej, zakończył na gimnazjum w Leżajsku, zdając tzw. małą maturę. W latach 1931-1932 odbył służbę wojskową w 51. pułku piechoty w Brzeżanach, uzyskując stopień sierżanta rezerwy. Od 1938 roku był członkiem koła Stronnictwa Narodowego w Leżajsku.
Brał udział w kampanii wrześniowej w szeregach Armii „Modlin”, uczestniczył w bitwie pod Mławą, a następnie w obronie Warszawy. Na początku października 1939 roku powrócił do Leżajska, gdzie w listopadzie tego roku został aresztowany na skutek donosu, ale po miesiącu wyszedł na wolność. Od kwietnia 1940 roku służył w Narodowej Organizacji Wojskowej w Leżajsku. W marcu 1941 roku został aresztowany przez gestapo i przewieziony do więzienia w Przemyślu, skąd udało mu się uciec po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej. Na początku lipca 1941 roku objął dowództwo placówki NOW w Leżajsku, a pod koniec 1942 roku został komendantem NOW na powiat łańcucki. Pełnił też funkcję oficera łącznikowego w oddziale partyzanckim „Ojca Jana”.
Po wkroczeniu wojsk sowieckich wrócił do Leżajska, gdzie był członkiem Miejskiej Rady Narodowej, prowadził zakład garbarski i pracował jako księgowy. Zagrożony aresztowaniem przez UB, we wrześniu 1944 roku uciekł i powrócił do konspiracji. W styczniu 1945 roku został komendantem NZW w powiecie łańcuckim, a miesiąc później awansował do stopnia porucznika. W styczniu 1946 roku objął dowództwo Inspektoratu „Hanka” i kierował wydziałem organizacyjnym w zarządzie Okręgu Rzeszowskiego SN, a od kwietnia tego roku był również szefem Pogotowia Akcji Specjalnej.
24 kwietnia 1947 roku ujawnił się przed komisją amnestyjną i wrócił do Leżajska. 22 sierpnia 1948 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy rzeszowskiego WUBP. W procesie kierownictwa Okręgu Rzeszowskiego NZW, wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie, został skazany na karę śmierci, wykonaną 5 września 1949 roku w więzieniu na rzeszowskim Zamku. Wyrok unieważnił w 1992 roku Sąd Wojewódzki w Rzeszowie.