Karol Kwieciński

Ogniomistrz Wojska Polskiego
03.11.1891 09.09.1959 Leżajsk

Biografia

Karol Kwieciński urodził się 3 listopada 1891 roku w Leżajsku, w rodzinie Antoniego i Wiktorii z domu Ordyczyńska. Po ukończeniu szkoły powszechnej pracował jako pomocnik murarza. W 1913 roku został powołany do armii austro-węgierskiej, w której służył podczas I wojny światowej na froncie wschodnim w 10 dywizjonie artylerii konnej.

W 1916 roku dostał się do rosyjskiej niewoli, z której zbiegł po 22 miesiącach. Ponownie wcielony do armii austriackiej, trafił na front włoski, skąd przeszedł na stronę Ententy i dołączył do Armii Polskiej we Włoszech. W jej składzie powrócił do Polski i walczył na Froncie Wołyńskim.

W styczniu 1920 roku został przeniesiony do 3 baterii 12 pułku artylerii polowej. Za odwagę podczas walk w lutym 1920 roku pod miejscowością Żyłki, gdzie zmusił sowiecką baterię do odwrotu, został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Po zakończeniu działań wojennych, w styczniu 1921 roku został zdemobilizowany. Pracował w rodzinnym Leżajsku, gdzie zmarł 9 września 1959 roku i został pochowany.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (nr 924)
Odwaga podczas bitwy pod Żyłkami w 1920 roku
Służba w Armii Polskiej we Włoszech i na Froncie Wołyńskim

Ciekawostki

Uciekł z niewoli rosyjskiej po 22 miesiącach niewoli.
Był żonaty z Marią z d. Kurkowicz i miał siedmioro dzieci.

Udostępnij