Karol Gawalewicz

Powstaniec styczniowy
19.02.1849 29.06.1939 Leżajsk

Biografia

Karol Gawalewicz urodził się 19 lutego 1849 roku w Leżajsku. Jako młody chłopiec pracował w zakładzie krawieckim w Rozwadowie.

Po wybuchu powstania styczniowego w 1863 roku zebrał 30 ochotników i wraz z nimi przekroczył granicę Królestwa Polskiego, dołączając do obozu Antoniego Jeziorańskiego pod Kobyłką. Podczas walk z Rosjanami został ranny cięciem szabli w policzek i dźgnięty lancą w udo, co wykluczyło go na długi czas; w międzyczasie powstanie upadło.

W II Rzeczypospolitej mianowano go na stopień podporucznika weterana. Mieszkał przy ulicy Rogozińskiego 30 w Przemyślu, a od około 1936 roku był obłożnie chory. Zmarł 29 czerwca 1939 roku w Przemyślu, a jego pogrzeb został opisany w prasie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Udział w powstaniu styczniowym w 1863 roku
Patriotyczne zaangażowanie w walkę o niepodległość
Odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami
Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Uhonorowany Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi

Ciekawostki

W 1863 roku, mając zaledwie 14 lat, zebrał grupę 30 ochotników i poprowadził ich do powstania.
Został ranny w walce, otrzymując cięcie szablą w policzek i dźgnięcie lancą w udo.
W okresie II Rzeczypospolitej żył w Przemyślu, gdzie obłożnie chory spędził ostatnie lata życia.

Udostępnij