Franciszek Mrowec
Biografia
Franciszek Mrowec urodził się 26 lipca 1899 roku w Leżajsku, w rodzinie Zygmunta i Zofii z Jongustynów. Ukończył szkołę realną w Tarnobrzegu, gdzie należał do drużyn skautowych. Od lipca 1914 roku był członkiem Związku Strzeleckiego, a od maja 1915 roku żołnierzem Legionów Polskich, służąc w baonie pułkownika Furgalskiego. Po ukończeniu szkoły podoficerskiej w 1915 roku został przeniesiony do 1 baterii artylerii.
W Legionach służył do kryzysu przysięgowego, a w 1917 roku znalazł się w Polskim Korpusie Posiłkowym. Podczas przechodzenia na stronę rosyjską dostał się do niewoli i jako poddany austriacki został wcielony do c.k. armii, skąd trafił na front włoski. W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał stopień podporucznika. Skierowano go do 3 pułku artylerii polowej Legionów, w którego szeregach walczył w wojnie z bolszewikami.
Za czyny bojowe, m.in. podczas forsowania rzeki Świsłocz we wrześniu 1920 roku, został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy. W okresie międzywojennym służył w 27 pułku artylerii polowej, a następnie w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu, gdzie był instruktorem. W 1925 roku awansował na kapitana, a w 1939 roku na majora. W międzyczasie służył również w 6 pułku artylerii lekkiej w Krakowie i 5 dywizjonie artylerii konnej.
Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził I dywizjonem 6 pułku artylerii lekkiej z Pszczyny. Został ranny już 1 września. Po agresji ZSRR na Polskę został wzięty do niewoli sowieckiej i osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej mogile w Piatichatkach. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 2158.
5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. W 2018 roku, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy”, w Radomyślu Wielkim zasadzono Dąb Pamięci honorujący Franciszka Mroweca.