Franciszek Mrowec

Major artylerii Wojska Polskiego
26.07.1899 30.11.-0001 Leżajsk

Biografia

Franciszek Mrowec urodził się 26 lipca 1899 roku w Leżajsku, w rodzinie Zygmunta i Zofii z Jongustynów. Ukończył szkołę realną w Tarnobrzegu, gdzie należał do drużyn skautowych. Od lipca 1914 roku był członkiem Związku Strzeleckiego, a od maja 1915 roku żołnierzem Legionów Polskich, służąc w baonie pułkownika Furgalskiego. Po ukończeniu szkoły podoficerskiej w 1915 roku został przeniesiony do 1 baterii artylerii.

W Legionach służył do kryzysu przysięgowego, a w 1917 roku znalazł się w Polskim Korpusie Posiłkowym. Podczas przechodzenia na stronę rosyjską dostał się do niewoli i jako poddany austriacki został wcielony do c.k. armii, skąd trafił na front włoski. W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał stopień podporucznika. Skierowano go do 3 pułku artylerii polowej Legionów, w którego szeregach walczył w wojnie z bolszewikami.

Za czyny bojowe, m.in. podczas forsowania rzeki Świsłocz we wrześniu 1920 roku, został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy. W okresie międzywojennym służył w 27 pułku artylerii polowej, a następnie w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu, gdzie był instruktorem. W 1925 roku awansował na kapitana, a w 1939 roku na majora. W międzyczasie służył również w 6 pułku artylerii lekkiej w Krakowie i 5 dywizjonie artylerii konnej.

Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził I dywizjonem 6 pułku artylerii lekkiej z Pszczyny. Został ranny już 1 września. Po agresji ZSRR na Polskę został wzięty do niewoli sowieckiej i osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej mogile w Piatichatkach. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 2158.

5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. W 2018 roku, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy”, w Radomyślu Wielkim zasadzono Dąb Pamięci honorujący Franciszka Mroweca.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4901 (1921)
Odznaczony Krzyżem Niepodległości (1932)
Czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych
Awansowany pośmiertnie na stopień podpułkownika (2007)

Ciekawostki

Był członkiem drużyn skautowych jeszcze przed wybuchem I wojny światowej.
Podczas bitwy nad Świsłoczą własnym przykładem zatrzymał cofających się żołnierzy i poprowadził ich do ataku, co opisał wniosek o nadanie Virtuti Militari.
Pośmiertnie został awansowany na podpułkownika w 2007 roku przez ministra obrony narodowej.

Udostępnij