Franciszek Ksawery Pawłowski

Duchowny katolicki, historyk Kościoła
03.12.1807 26.07.1876 Leżajsk

Biografia

Franciszek Ksawery Pawłowski urodził się 3 grudnia 1807 roku w Leżajsku, w rodzinie Jana i Magdaleny z Łęckich. Uczęszczał do gimnazjów w Rzeszowie i Przemyślu, a następnie studiował w Seminarium Duchownym w Przemyślu oraz na uniwersytecie w Wiedniu. W 1831 roku przyjął święcenia kapłańskie.

Po krótkim okresie pracy jako proboszcz w Wysokiej Łańcuckiej, powrócił do przemyskiej kurii biskupiej, gdzie pełnił różne funkcje, w tym referenta i prezesa sądu biskupiego. W 1845 roku został kanonikiem honorowym, a w 1851 gremialnym. Od 1833 roku był profesorem Instytutu Teologicznego w Przemyślu, gdzie kierował Zakładem Biblistyki, a w latach 1851-1859 pełnił funkcję rektora.

Jako członek kapituły przemyskiej zajmował się organizacją szkół ludowych, fundując stypendia dla ubogiej młodzieży. W 1872 roku został członkiem Akademii Umiejętności w Krakowie, a rok później otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Franciszka Józefa.

W swojej pracy naukowej skupił się na biblistyce oraz historii Kościoła w Polsce. Opracował szkice historyczne ponad 260 parafii i klasztorów, a także wydał komentarz do Psałterza. Zmarł 26 lipca 1876 roku w Przemyślu i został pochowany na cmentarzu Głównym.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Autor czterotomowego komentarza do Psałterza (1872)
Członek Akademii Umiejętności w Krakowie (1872)
Rektor Instytutu Teologicznego w Przemyślu (1851-1859)
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa (1873)
Opracował historie ponad 260 parafii i 20 klasztorów

Ciekawostki

Ufundował stypendium dla ubogiej młodzieży z Leżajska i Przemyśla
Pełnił funkcję prezesa sądu biskupiego ds. małżeńskich
Jego dzieło 'Premislia sacra' opisuje dzieje biskupów przemyskich

Udostępnij